De Sluuswachter

Piet de Lijser, de laatste echte sluuswachter van ’t haventje van Cadzand, was de grootvader van Sjaak (en overgrootvader van Arti). In verband met de dijkversterking/haven is hij een tijdje op vakantie geweest, maar hij is sinds 11 oktober weer terug!

14799893_1137939156297062_2012184265_o

Tekst van het informatiebord:

Tussen 1870 en 1875 werd met kruiwagen, schop en veel goedkope mankracht het achter u liggende afwateringskanaal gegraven om het overtollige oppervlaktewater van de vruchtbare polders af te voeren naar zee. Een sluis met zware sluisdeuren was daarbij noodzaak om te voorkomen dat bij vloed de polders zouden overstromen. Bij eb staat het water aan de landzijde van de zeesluis hoger dan aan de zeezijde. Eertijds was het de taak van de sluiswachter bij eb de zware deuren open te draaien. Zo werd het overtollige water toen richting zee geloosd. Tegenwoordig wort het water dat men teveel heeft via grote pompen in het gebouw achtger u gewoon weggepompt en is men het ook kwijt en kan men het zonder sluiswachter stellen. Piet de Lijser, de laatste echte “sluuswachter vâ ’t haovetje vâ Kezand”, stond model voor het beeldje, vervaardigd door beeldend kunstenaar Guido Metsers. De “sluuze” was van oudsher een sociaal trefpunt waar de “kezantenaor” en de toerist elkaar trofffen. Een praatje maakten, informeerden naar de temperatuur van het zeewater, naar het weer voor de komende dagen en of de mosselen dit jaar weer zo lekker waren als vorig seizoen. Kortom, men kende elkaar en had nog tijd voor elkaar. Tussen die begintijd van Cadzand-Bad als opbloeiende toeristenplaats zo omstreeks de vijftiger jaren van de vorige eeuw en het heden liggen vele jaren. Phanta Rhei, alles stroomt zoals het water door de “sluuze”. Alles is in beweging, niets is bestendig. Zo ook Cadzand en haar bewoners en u, onze gast, die zich komt vermaken en ontspannen. Die tijd van toen komt nooit meer terug. De badplaats verandert gestaag maar wat blijft is de gastvrijheid, de aanspreekbaarheid en gemoedelijkheid van de “kezantenaor” en de tijd die we voor elkaar nemen. De laatste “sluuswachter vâ ’t haovetje” staat hier voor u als symbool voor al die vroegere “oude kezantenaoren op de sluuze”. Een kiekje voor het vakantiealbum, dat kon altijd wel en dat kan dus nog steeds, ga er maar naast staan!

Sluuswachter Bier

Dit bericht is geplaatst door de PZC op 24 mei 2006.

CADZAND – BAD – Een echte sluiswachter om de sluizen open en dicht te draaien is er al lang niet meer te vinden in Cadzand-Bad. Maar sinds gisteren is het wel mogelijk om er te genieten van een glaasje Sluuswachterbier.
Vic en Willy Lohman van drankshop De Honte waren al lang op zoek naar een eigen brouwsel. In De Panne, aan de Belgische kust, ontdekten ze tijdens een diner de smaak die hen uitermate beviel: De Pannepot, een bruin bier verwijzend naar een boot in De Panne.

Ze vonden de Vlaamse Struise Brouwers bereid hun bier de naam Sluuswachter mee te geven. Dat Lohman de naam Sluuswachter koos, lag voor de hand. De sluuze was een technisch hulpmiddel in Cadzand-Bad om het water uit de polders af te voeren. De bediening werd uitgevoerd door de sluiswachter. Het openen en sluiten gebeurde met de hand en was loodzwaar werk. Piet de Lijser was tot 1963 de laatste sluiswachter.

Zonen

12105953_1642572299339118_3959790404208817140_nDe gemoedelijke sfeer en de gastvrijheid van toen heeft nu een extra dimensie gekregen in de vorm van het eigen biertje van Cadzand-Bad. De zonen van de laatste sluiswachter, Rini en Jan, mochten bij de presentatie van Sluuswachter als eerste het biertje proeven tijdens de presentatie in restaurant Elan. Het dronk goed weg.

De drie Struise Brouwers brouwen hun bier in het West-Vlaamse Vleteren, dé bierstreek bij uitstek. Woordvoerder Urbain Coutteau van de Struise Brouwers omschrijft zijn bier als ’verfrissend, droog, licht hoppig en met een moutig karakter. Het heeft een ronde afdronk en laat een schitterende waaier van zoete, fruitige en gebrande smaaktoetsen na’. Het heeft een alcoholpercentage van tien procent. Pannepot prijkt inmiddels in de top vijftig van beste bieren in de wereld. In juni gaat de eerste levering naar Amerika. Vorig jaar produceerden de Struise Brouwers 260 hectoliter. Voor dit jaar staat er een verdubbeling van dit aantal aan te komen.

Volgens Coutteau kun je de Sluuswachter niet echt een etiketbier noemen. „We lenen ons bier Pannepot niet aan de eerste de beste om er een eigen etiketje op te plakken. Die kant willen we niet opgaan. Slijterij De Honte is de eerste en ook de laatste die ons bier onder een eigen naam mag gebruiken. Ik ben er rotsvast van overtuigd dat Vic en Willy straks met een eigen recept komen“, stelde Coutteau.

Foto’s